Category Archives: М.Кл.АГІНСКІ

Аддаюся я каханню

Аддаюся я каханню Ад цямна і да відна, Хай не кіне нас яднанне I на поўным схіле дня. О, любоўнасці крыніца, Ці магла б ты так умець Зноў паслаць мяне на смерць, А самой адной знябыцца? А самой адной знябыцца? … Continue reading

Posted in М.Кл.АГІНСКІ

Слёз тваіх больш не стрываю

 Слёз тваіх больш не стрываю, Ідзі на абарону краю. Не ўзніме міласць настрою, Покуль не возьмеш ты зброю, Не ўзніме міласць настрою, Покуль не возьмеш ты зброю.   Тых пяшчотных слоў нямала Панна любаму казала. Ўзяў ён продкаў меч іржавы … Continue reading

Posted in М.Кл.АГІНСКІ

Толькі вамі летуценю

Толькі вамі летуценю, вас каханнем я радню, Толькі вамі летуценю, і каханнем вас радню, Ад любові ўсе здарэнні, жарсці, поўныя вагню… Я пад вамі ў вашым ценю вам адданы, вамі сню.   Бачу я вас, і святлее неба з-пад навісі … Continue reading

Posted in М.Кл.АГІНСКІ

Паланэз Агінскага – Развiтанне з Радзiмай

Сонца праменне стужкай вузкай Ператкала помны вечар. Край бацькоўскi, край мой беларускi, Я табе кажу на развiтанне: «Да спаткання, да сустрэчы». Я табе кажу на развiтанне: «Да спаткання, да сустрэчы». Водар закiнутага саду, Ў небе зорка Мiлавiца, Таямнiцы паркавых прысадаў … Continue reading

Posted in М.Кл.АГІНСКІ